پنجاااااه ماااااه

من و محبوب پنجاه ماه با هم قهر بودیم و امروز آشتی کردیم.پنجاه ماه زیاده برای قهر دو خواهر ولی گاهی برای رسیدن به یه فاصله ی مطلوب شاید مجبور باشی ماه ها و حتی سال ها از هم فاصله بگیری.همه ش می ترسیدم نکنه یکیمون بمیریم و تو قهر شاهد مرگ هم باشیم اما خدا رو شکر که هنوز زنده ایم.

مرسی دنیا،مرسی تقدیر مرسی همه ی ابر وباد و مه و خورشید و فلک که باعث میشین یه چیزایی رو ببینم که روزگاری فقط در حد فکر بوده برام.مرسی خدا که جورچین زندگی آدمارو خیلی مهندسی می چینی،خیلی رفیقی با مرام.